Blog

Een dag uit het leven van een jeugdbibliothecaris

Januari – Diantha (Bibliotheek Krimpenerwaard)
2019-01 foto diantha
Een bibliotheekwerkdag loopt zelden zoals gepland. Er is altijd wel een lastminuteactiviteit, een computerstoring, een medewerker die plotseling ziek is of gewoon een leuke, onverwachte klantvraag. Die verrassende afwisseling van werkzaamheden is een van de grote charmes van mijn baan.

Zo rond de feestdagen is het merendeel van de medewerkers en mijn contactpersonen een paar dagen vrij. Het tempo van het werk ligt iets lager. Er komt minder transport en geen nieuwe boeken. En iedereen – klant, contactpersoon en collega – is in vakantiestemming. Met de start van het nieuwe jaar begint ook de drukte weer en ik heb al tijdens mijn vrije dagen een lekker lange to-do-lijst voor mezelf gemaakt.
Mijn lijstjes zijn meestal een beetje aan de ambitieuze kant, en zo ook deze. Maar op 2 januari maak ik – denk ik naïef genoeg – nog wel kans op het uitvoeren van een flink aantal punten.

Bovenaan mijn lijst: het opschonen van mijn mailboxen.
Punt twee: de laatste voorbereidingen voor de Nationale Voorleesdagen, gespecificeerd naar activiteit. De Voorleesdagen lijken altijd nog zo ver weg en staan na de drukte van de decembermaand dan toch ineens voor de deur. Dit jaar starten we met Boekstart in de Kinderopvang en dus moet het aanbod voor de kinder- en peuteropvang volledig geüpdatet worden.
Volgende punt: de VoorleesExpress, waar we als organisatie in januari mee starten. Als het goed is ben ik daar zo mee klaar.
Nummer vier: de leskisten voor de periode kerst-voorjaarsvakantie moeten klaargezet worden voor het transport naar de andere vestigingen, zodat de scholen ze direct na de vakantie op kunnen halen.
Verder heb ik nog het updaten van de MLP’s staan en een hele berg kleine klusjes.
En oh ja, ik moet ook deze blog nog schrijven…

Op 31 december wordt mijn zo zorgvuldig opgestelde plan al overhoop gegooid. Een appje of ik op de eerste werkdag van het nieuwe jaar in de ochtend de uitleen kan doen. Natuurlijk wil ik dat. Iemand anders kan daardoor vrij zijn en zo nu en dan een uitleen draaien vind ik altijd leuk om te doen.

Mijn man heeft nog vakantie, dus ik hoef geen kinderen weg te brengen en kan lekker op tijd beginnen. Bij binnenkomst haal ik eerst de vuurwerkbeveiliging uit de brievenbus en zet ik alles vast klaar voor de uitleen. Ik kruip in mijn eentje in het kantoor achter de computer, uiteraard met een kop koffie. De muziek aan en tegen de tijd dat de eerste bezoekers binnenkomen, heb ik de eerste mailbox al grotendeels schoon.
Het is duidelijk nog vakantie en de normaal drukke uitleen is rustig. Dus ga ik aan de slag met de verschillende presentaties van materialen. Een winterthema erbij, een blok vol prentenboeken over boeken en bibliotheken, en eentje met boeken om samen te lezen. Aan het eind van de uitleen staan de prentenboeken ook weer recht in hun bakken en is de bibliotheek een lid rijker. Ik ben al doende allerlei nieuwe klusjes tegengekomen, dus die gaan erbij op de lijst.

Met soep bij de hand in plaats van koffie, ga ik verder met de mailboxen en tegen de tijd dat de middagploeg binnenkomt, ben ik begonnen met de voorbereidingen voor de Nationale Voorleesdagen.
De rest van de middag werk ik gestaag aan de meest urgente punten op mijn lijst en voor ik het weet gaan de uitleenmedewerkers naar huis en zit ik weer alleen. Dit vind ik een fijn moment van de dag. Alleen het kantoor is nog verlicht. De bibliotheek zelf is donker, rustig en een beetje spooky. Ik maak mijn bureau leeg en rij op weg naar huis langs het PostNL punt om mijn pakketje met VoorleesExpress-tassen op te halen. Bij thuiskomst zijn de kinderen opgehaald en staat het eten al klaar.

Mijn to-do-lijst is uiteraard nog lang niet afgewerkt, maar ik ben wel lekker opgeschoten. En nu kan ik ook nog het schrijven van deze blog afvinken. Mijn werkjaar is prima begonnen.

Deze blog verscheen ook als gastblog bij Bibliotheekblad.

 

Advertenties

Generatie Z in the library

December – Anne-Katelijne (Probiblio)

2018-12 Anne-Katelijne Foto 1Jongeren en de bibliotheek. De bibliotheek wil wel, maar de jongeren net wat minder. Tenminste zo lijkt het. Eerst die vervelende millennials (geboren tussen 1980 en 2000) en nu generatie Z (geboren tussen 1995 en 2010) . Uit onderzoek naar deze doelgroep blijkt dat ze heel visueel zijn ingesteld, 24/7 op social media zitten, graag veel geld willen verdienen, zuinig zijn, social influencers als helden hebben, ongeduldig zijn, snel worden afgeleid en imago erg belangrijk vinden. Hoe kun je hier als bibliotheek nu op inspelen? Gelukkig zijn er heel wat bibliotheken die deze uitdaging aangaan; en vaak met succes. Zo heeft de Bibliotheek Rotterdam een eigen bibliotheekvlogger als influencer, organiseren verschillende bibliotheken activiteiten voor aankomende ondernemers en wordt er met HipHop In Je Bieb in co-creatie aanbod op het gebied van urban culture ontwikkeld. Maar meten is immers weten dus werden jongeren tussen de 18 en 24 jaar ook gekozen als speciale doelgroep voor het BiebPaneldoelgroeponderzoek dat dit najaar uitgevoerd werd.

Jongeren werden ondervraagd over wat zij graag in hun vrije tijd doen, hoe en waar zij werken of studeren, wat ze van de bibliotheek vinden en wat de bibliotheek hen zou kunnen bieden. Het leuke aan onderzoek is dat er vaak dingen uitkomen die je eigenlijk al wist maar niet zeker wist en nu dus wel. Want: jongeren luisteren graag naar muziek in hun vrije tijd, spreken af met vrienden of kijken films en series via bijvoorbeeld Netflix (goh). Toch is er ook een gedeelte van deze jongeren die graag (!) boeken leest in de vrije tijd en zelfs een e-bookabonnement heeft. Om het nog gekker te maken: een derde van de jongeren die weleens lezen leest eens per week of vaker een boek voor het plezier. Waarom komen ze dan toch niet en masse bij de bibliotheek? Dat ligt er volgens een kwart van de jongeren zelf vooral aan dat ze het zoveel gedoe vinden om boeken te halen en terug te brengen. Maar hier verzinnen jongeren direct een oplossing voor wanneer hen gevraagd wordt wat leuke suggesties te noemen voor de bibliotheek: namelijk een boekenbezorgservice. Dit past natuurlijk helemaal in de trend van tegenwoordig dat je alles wat je maar kan bedenken thuis kan laten bezorgen. Ennn om weer even terug te pakken op de kenmerken van generatie Z: deze jongeren houden van gemak.

Wat bedenken jongeren nog meer? Een gratis abonnement of studentenabonnement want de bibliotheek is volgens een heel aantal jongeren ook te duur. En deze jongeren zijn zuuunig zo hadden we al eerder gelezen. Verder: horeca in de bibliotheek, lekker frappucino’s bestellen bij de barista; en, wel weer redelijk opvallend: meer studieplekken. Want de jongeren die wél in de bibliotheek komen doen dit vooral om te studeren. Er zijn zelfs al bibliotheken die speciale studie-uren aanbieden waarin studenten hun telefoon kunnen inleveren om zo niet afgeleid te worden, want ook dat is een kenmerk van deze generatie. Is dat dan nog een gat in de markt? Het moge duidelijk zijn dat jongeren best van alles willen dat de bibliotheek in theorie aan zou kunnen bieden. Maar dan moet de bibliotheek dit wel doen, én nog belangrijker: jongeren moeten op de hoogte zijn van dit aanbod. En hoe breng je jongeren op de hoogte? Social media natuurlijk, en lekker visueel. Zo komt alles toch weer samen en blijkt dat jongeren helemaal niet zo vreemd en vervelend zijn, maar dat je wel even moet weten waar ze behoefte aan hebben. En nu GO! Met die stilte-uren, influencer peptalks, selfie workshops, programmeer cursussen en wat al niet meer. Let’s make de Bibliotheek cool again!

Deze blog verscheen ook als gastblog bij Bibliotheekblad.

Bezoek aan Stadkamer Zwolle

Op vrijdag 19 oktober bezocht het Jonge Bibliotheeknetwerk Stadkamer in Zwolle, speciaal voor alle bibliotheekmedewerkers uit het noorden en oosten van het land. Daar werden we rondgeleid door directeur Astrid Vrolijk.

Astrid vertelde dat Stadkamer in 2015 is ontstaan uit een fusie van Bibliotheek Zwolle, kunstencentrum Muzerie en Kunst&Zo. Bij binnenkomst geen kasten met boeken waar je tegenaan loopt, maar een uitnodigend café. De traditionele Bibliotheek verdween naar de achtergrond en centraal kwam de huiskamer van de stad te staan. De kasten zijn laag zodat je er overheen kunt kijken. Op deze manier blijft de ruimte heel open en licht. Een plek die van iedereen is, waar je kennis kunt opdoen en delen, geïnspireerd wordt, mensen kunt ontmoeten, kunt lenen en lezen, kunt studeren en werken, cultuur kunt beleven en koffie kunt drinken. Kortom: een plek die uitnodigt om te verblijven en je te blijven ontwikkelen.

Zwolle 3

Op de begane grond vind je het Medialab, waar allerlei activiteiten worden georganiseerd. Van spelen met robots tot een spreekuur Digihulp, voor iedereen die vragen heeft op digitaal gebied. Het Medialab is een toegangspoort voor mensen om kennis te maken met nieuwe digitale en technische ontwikkelingen.

Een verdieping hoger loop je direct op het Taalpunt af. Het Taalpunt is op een prominente plek gevestigd, omdat het een belangrijk onderdeel van de collectie is.

Zwolle 2

In de kelder vind je ook de jeugdafdeling nog. De trap naar de oude ‘bunker’ dient tevens als tribune voor wanneer er bijvoorbeeld wordt voorgelezen.

Door de bibliotheek verspreid zijn studieplekken en huiswerkplekken waar volop gebruik van wordt gemaakt. Jongeren weten Stadkamer al vanaf dag één te vinden, zonder dat er iets is veranderd aan de manier waarop zij worden aangesproken. Op vrijdagavond worden er pizza’s besteld, wat Astrid prima vindt omdat de studenten het ook zelf weer opruimen. Hier zie je het vertrouwen dat Stadkamer heeft in haar bezoekers. Niets hoeft, alles kan en dat is ook het motto: ‘Stadkamer maken we samen’.

Het gebouw is helemaal opnieuw ingericht toen Stadkamer daar in 2017 gevestigd werd. Tijdens het ontwerpproces heeft Astrid zoveel mogelijk organisaties, instellingen en bedrijven uit de omgeving betrokken. Alle ideeën die daaruit voortkwamen zijn meegenomen door de architect.

In de inrichting zijn verschillende stijlen te vinden, van heel strak en modern tot Perzische tapijten. Stadkamer is namelijk een plek waar iedereen zich thuis moet kunnen voelen. Toch is het een duidelijk geheel. Dit komt door terugkerende elementen, zoals de huisjes die je overal tegenkomt in het ontwerp.

Stadkamer werkt met zelforganiserende teams in combinatie met projectorganisatie. Alles mag, zolang het past bij de visie, je het met open vizier doet en met de beste bedoelingen. Dit straalt een duidelijk vertrouwen uit waardoor er een veilige omgeving ontstaat om risico’s te durven nemen en dingen uit te proberen. En dan kan het zomaar dat je de beste bibliotheek van het jaar wordt!

Zwolle 4

Dankbaarheid

Oktober – Arlene Jaspers (Bibliotheek Haarlemmermeer)

2018-10 Foto ArleneWij bibliothecarissen staan altijd klaar voor onze klanten. Ons werk is zo veelzijdig: van boeken zoeken, helpen bij de uitleen en inname, de meest uiteenlopende vragen beantwoorden, cursussen geven, de bibliotheek netjes en up-to-date houden, nieuwe displays maken, voorlezen, acteren in een moordspel, boekpresentaties voorbereiden, meewerken aan festivals, boekenverkoop en boekenruil, groepsbezoeken, Babybieb, Taalhuis… pff, het is zoveel wat we doen. Ik kan het niet eens allemaal opnoemen. En we doen het allemaal met veel plezier.

Desondanks wordt dit plezier ook wel eens verpest door de hangjeugd en andere brutale klanten. Zulke momenten vind ik persoonlijk erg lastig. Ik probeer het mij niet teveel aan te trekken en zeker niet op persoonlijk vlak. Maar als er naar je gefloten wordt alsof je een hondje bent, of als je een grote mond krijgt van een paar jongens van 15 die je hebt gevraagd even wat stiller te zijn en de rommel op te ruimen, dan voel je dat toch wel. Want het voelt dan zo ondankbaar. Je wilt goed doen en het mensen naar de zin maken, maar er zijn grenzen. En in bibliotheekland zijn die grenzen vaak ruim. We zijn erg coulant naar de klant en denken altijd mee. Eigenlijk zijn we te lief.

Gelukkig wordt onze ‘liefde’ vaak wel gezien door de andere klanten. En ik ben blij dat het gros van hen dankbare klanten zijn. Als zij hulp nodig hebben, krijg je een ‘dankjewel’ te horen in plaats van een scheldnaam. Dankbaarheid wordt niet alleen in woorden uitgedrukt: ook in de vorm van een doosje chocolade, een lieve kaart of een flesje wijn. Er zijn ook kinderen geweest die een mooie tekening hadden gemaakt en gegeven, omdat jij zo lief was om mee te denken over een onderwerp voor een spreekbeurt. Of een jongen met dyslexie die meegesleept wordt door zijn moeder om een boek uit te zoeken, terwijl hij een hekel heeft aan lezen en dan drie weken later bij je terugkomt met een glimlach dat hij zo genoten heeft van het boek dat je toen mee hebt gegeven. De oudere klant die moeite heeft met de computer en die je met een cursus Klik & Tik of Digisterker verder op weg kan helpen, de klanten die problemen hebben met de printer, die drukke kleuters die je stil krijgt omdat ze aandachtig naar het voorgelezen verhaaltje zitten te luisteren. De vrouw die al een tijdje op zoek is naar juist dát ene boek, maar het niet kan vinden en jij wel, of voor wie je een mooi alternatief hebt kunnen bedenken. De oudere dame die altijd een praatje met je maakt. De dakloze die je hebt geholpen bij de computer en die met zijn weinige centjes een zakje drop voor je heeft gekocht. Allemaal hebben ze dezelfde dankbaarheid in hun ogen en daar doen we het uiteindelijk voor.

Hoe mijn dag ook gaat, met de jongeren die niets anders doet dan een beetje rondhangen en gebruik maken van de gratis Wifi, de klant die op het laatste moment nog wat moet printen, de mopperende klant die een boek te laat heeft ingeleverd en het niet eens is met de €0,10 boekvergoeding en daar een hoop stampij om maakt, er zijn altijd klanten die mij het dankbare gevoel geven dat ik hier prima op mijn plek zit en dat het werk dat ik doe er toe doet. Dus eigenlijk ben ik óók dankbaar. Voor de dankbare klanten!

Deze blog verscheen ook als gastblog bij Bibliotheekblad.

Een eigen persoonlijke bibliothecaris

September – Miriam (de nieuwe bibliotheek Almere)

2018-09 Foto MiriamAl toen ik een jaar of 4 was nam mijn vader mij elke zaterdag mee naar de bibliotheek. Er ging een wereld voor mij open, boeken, overal waren boeken. Je kan dus zeggen dat mijn liefde voor de bibliotheek al vroeg is begonnen. De jaren die volgden ging ik elke zaterdag stipt om 10.00 uur naar de bibliotheek om boeken in te leveren en om weer boeken mee te nemen. De bibliothecarissen van de vestiging kenden mij allemaal en hebben mij vaak genoeg geholpen om weer dat ene leuke boek te vinden. Maar er is één bibliothecaris die nog goed in mijn geheugen zit, een bibliothecaris die mijn pasnummer uit haar hoofde kende, die boeken opzij legde omdat ze wist dat ik het leuk zou gaan vinden. Ze nam de tijd om samen met mij de kasten in te duiken en stond elke zaterdag om 10.00 uur al klaar voor me. Mijn eigen persoonlijke bibliothecaris.

Op mijn negentiende ben ik begonnen als opruimhulp in de bibliotheek en ben ik gestart met de opleiding medewerker informatiedienstverlening. Nu werk ik als leesconsulent voor de bibliotheek, als bibliothecaris en als eindredacteur voor een jongerenwebsite. Een diverse en uitdagende baan! Als ik iets heb ontdekt de afgelopen jaren is het dat mijn werk mijn passie is geworden. Klanten mee helpen zoeken naar studieboeken of samen op zoek naar dat ene mooie verhaal om in weg te duiken. Er is niks mooiers dan een klant tegen te komen en merken hoe blij die is met een boekentip die jij ooit gegeven hebt. De stad waar ik woon is groot, maar daarbinnen is het soms een dorp. Je komt vaste klanten tegen in de supermarkt of kinderen die roepen: ‘Kijk mama, zij werkt bij de bibliotheek!‘ Daar doe ik mijn werk voor; de mooie momenten, de klanten, tussen de boeken werken en de jeugd laten zien welke schatten de bibliotheek allemaal te bieden heeft.

Maar mijn grootste uitdaging? De jongeren (14+). De stoere jongens die roepen dat lezen niet stoer is, de verlegen meisjes die lezen stiekem echt wel leuk vinden maar dat niet durven te zeggen. Ik wil mij inzetten voor de jongeren die in de bibliotheek komen, die net als ik vroeger tien boeken meenemen, maar ook voor de jongeren die de bibliotheek nog zien als stoffig en saai. De momenten dat ik hen help op de afdelingen, zijn de momenten dat ik weer terugdenk aan mijn eigen persoonlijke bibliothecaris. Door haar is mijn liefde begonnen voor boeken, voor de bibliotheek. Een grote uitdaging, maar die persoonlijke bibliothecaris wil ik worden voor de Almeerse jongeren. Tuurlijk, ze zullen vast niet in de bibliotheek gaan werken, zoals ik dat heb gedaan. Maar ik kan hopelijk wel een bijdrage leveren aan hun leesplezier of om het bibliotheekimago een beetje af te stoffen.

Het is een doel, een uitdaging. Dat wil niet zeggen dat er voor jongeren door bibliotheken nog niks gedaan wordt. Maar er kan meer gedaan worden. De meeste bibliotheken richten zich op jeugd en volwassenen. Er zit alleen nog een hele groep tussen. In de zomervakantie worden er veel activiteiten opgezet voor kinderen: vakantietassen, leesbingo en nog veel meer. Terwijl onderzoek van Stichting Lezen juist laat zien dat de grote knik in de zomervakantie bij de jongeren zit. Ze lezen voor school, hebben verplichte leesuurtjes op school, maar waar zijn de leesactiviteiten voor de jongeren? Daar moeten wij als bibliotheek op inspringen. Zoek op social media op young adult, er komen leesclubjes tevoorschijn, discussiegroepen, allerlei boekenblogs en bookcommunities. Wist je dat boekenleggers sparen nu  helemaal in is? Ze worden gezocht, gekocht en geruild op het internet. En je kan niet om Bookstagram heen, een Instagrampagina vol prachtige foto’s van boeken. Er gaat een wereld voor je open.

Ik ben er nog lang niet met mijn doel; om de leesgrage jongeren en de jongeren die de grootste uitdaging vormen, de niet-lezers, de bibliotheek in te krijgen. Hoe kunnen we het lezen leuk maken voor ze? Hoe kunnen we het stoffige imago afstoffen? Vragen waar ik mij dagelijks mee bezig houd. Ik hoop dat het een doelgroep wordt; dat we het gaan hebben over jeugd, jongeren en volwassenen. Wat is jullie ervaring hiermee?

Deze blog verscheen ook als gastblog bij Bibliotheekblad.

Vakantie in de Bieb

Augustus – Amber (Bibliotheek Kennemerwaard)

 

2018-08 Foto Amber - Fotograaf is EGD Fotografie Edward Draijer
EGD Fotografie / Edward Draijer

Terwijl het gros van Nederland vakantie viert en een hittegolf over ons land valt, denken wij alweer na over de jeugdactiviteiten voor het komend seizoen. De bieb is in beweging.

Sinds begin dit jaar werk ik bij de Bibliotheek Kennemerwaard. Ik dacht na de bevalling van mijn zoontje vorig jaar dat het mij wel zou lukken om een jaartje of twee ertussen uit te zijn en als goede huisvrouw te moederen over mijn kleine trots. Ik denk dat het nog geen drie maanden later was dat ik met heimwee in de bibliotheek bij ons op de hoek stond, baby op de arm. Wat miste ik mijn werk toch. En hoe meer tijd er verstreek hoe erger dat gemis werd. Een paar maanden later raakte ik in gesprek met een van de bibliothecaressen op de jeugd en vertelde haar wat ik allemaal gedaan had en dat ik heimwee had. “Waarom stuur je niet een open sollicitatie,” zei ze. En ik vroeg mij af, durf ik dat?

Inmiddels sta ik weer achter de balie en word ik langzamerhand ingewerkt bij verschillende groepen van jeugdprogramma’s. De zomer is aangebroken en ondanks de hitte zit de bieb nog vol bezoekers die op zoek zijn naar een goed boek voor op het strand of bij het zwembad. “Het zal hier nu ook rustiger worden,” zegt een van deze bezoekers tegen mij. Hij gaat op vakantie en neemt een stapel detectives mee. Rustig, denk ik bij mijzelf? En ik kan er niets aan doen, maar de gedachte aan een rooster vol strepen in de handen van collega Linda komt in gedachten naar voren. Veel collega’s gaan deze periode ook op vakantie en die gaten in het rooster moeten worden gevuld. Hoe zij dat steeds weer voor elkaar krijgt? Geen idee, maar ik heb ongelooflijk veel respect voor haar. Deze periode is ook voor de roostermakers drukker dan normaal.

Maar de vergaderingen en werkoverleggen gaan gewoon door, al is misschien niet iedereen erbij. De programma’s voor het komende kwartaal moeten worden vastgelegd, en dat zijn leuke uitdagingen. Ik zit erbij wanneer de jeugdactiviteiten voor 4 tot 8 en voor 8 tot 12 worden besproken. We hebben al verschillende activiteiten voor deze groepen gehad maar we willen er meer mee doen. Er wordt besloten dat we er een wekelijks fenomeen van maken, met de ene week de jongere groep en de week daarop iets voor de wat oudere kinderen. Sinds ik erbij ben gekomen heb ik mogen begeleiden in het maken van monsterwearables die echte lichtjes kregen als oogjes, of hebben de kinderen robotjes mogen programmeren. Er wordt dus gekeken wat voor interessante activiteiten we voor deze groepen kunnen verzinnen.

En bij de start van de vakantie periode maken de collega’s in een rap tempo een planning voor de kleinsten, voor peuters en kleuters en soms ook baby’s: de Biebstart ochtenden. Die bestaan niet alleen uit voorlezen maar vooral ook uit spel, en soms wordt er een gast uitgenodigd om iets te vertellen aan de ouders of aan de kinderen zelf. Een politieagent dit jaar? Of een brandweerman? De ideeën vliegen over en weer.

Ondertussen gaan de ontwikkelingen door. Nieuw is ook de Prutshub in Heerhugowaard. Dat is een ruimte waar collega’s aan bezoekers laten zien wat we in huis hebben op het gebied van digitale geletterdheid en maakcultuur, en waar ze de mogelijkheid hebben om nieuwsgierig te zijn, vragen te stellen en te gaan knutselen. Er staat een 3d printer en er liggen tablets. De eerste keer loop ik er per ongeluk binnen op zoek naar het biebstart overleg. Het is nog niet officieel geopend maar na het overleg ga ik er samen met een collega toch nog even rondneuzen. Ik zie een van de monsterwearables tentoongesteld, zijn led lichtje staat aan. Ik vraag of de WeDo en CoderDojo spullen ook aanwezig zijn. Je kan hier inderdaad met van alles prutsen. Heerlijk toch?

De vakantie is inmiddels vol op gang. Ik heb zelf geen plannen en zie nog wekelijks dezelfde trouwe bezoekers in de bieb. De drukte met de reserveringen begint af te nemen. De meeste mensen hebben de buit al binnen. Ook de overleggen zijn nu klaar. De planningen voor het laatste kwartaal zijn al af. Sterker nog, er is genoeg materiaal om het hele volgende jaar mee te vullen. Leuk, zo’n creatieve bieb!

Deze blog verscheen ook als gastblog bij Bibliotheekblad.

Toekomstige biebshop?!

Juli – Debbie (Bibliotheek de Boekenberg)

2018-07 Foto DebbieGluren bij de buren. Dat doen we in bibliotheekland maar al te graag. Bij bibliotheekcollega’s in binnen- en buitenland en ook uitstapjes buiten de branche zijn ons niet vreemd. Ook ik krijg geregeld inspiratie op locatie. Bijvoorbeeld tijdens mijn trip naar New York eerder dit jaar. Naast een bezoek aan de vele toeristische hotspots die de stad rijk is, bracht ik als boekenliefhebber uiteraard een bezoek aan de wereldberoemde New York Public Library. Een indrukwekkende bibliotheek, niet alleen vanwege haar omvangrijke collectie maar ook vanwege het prachtige gebouw. Al struinend langs de zalen en door de gangen belandde ik bij een kleine bookshop vol met hebbedingetjes voor boekenliefhebbers. Met tal van items waar menig instagrammer jaloers op is. Hippe tassen met daarop teksten als “A book is a dream you hold in your hand” of misschien wel mijn favoriet “I have always imagined that paradise will be a kind of library”. De merchandise verkoopt goed vertelt de dame achter de kassa. En dat klopt, want al snel vormt er zich een wachtrij achter me. Tijd om verder te gaan, maar het is me bijgebleven. Zouden we daar in ons eigen land niet meer mee kunnen doen?

Natuurlijk kun je tal van items bestellen in de landelijke huisstijl shop. Super handig en praktisch, maar niet echt hip of uniek. Vooral heel erg biebs. Kunnen we dit aanbod niet aanvullen met een collectie die een jongere doelgroep aanspreekt? Juist bij hen valt er nog veel te halen wat betreft imagovorming. Dan heb ik het over een ietwat gekke koffiebeker verzameling, een literair kwartetspel, verse thee vernoemd naar een bekende auteur, postkaarten en posters met literaire teksten, knuffels van bekende prentenboekfiguren of zo’n leuk linnen tasje voor boekenliefhebbers. Je zou ook kunnen denken aan meer luxe producten als een paraplu. Producten die je niet per se denkt te vinden in een bibliotheek, maar daar toch een duidelijke link mee hebben. Je kunt het zo gek niet bedenken of het bestaat! Als je eenmaal start met zoeken op internet, dan gaat er onopgemerkt een uur voorbij en ben je een hoop inspiratie rijker (en soms een hoop geld armer… ha!).

In Bibliotheek de Boekenberg in Spijkenisse hebben we een voorzichtige start gemaakt met de verkoop van producten voor boekenliefhebbers. Dit in combinatie met ons Café Zinnig. Vanuit een kleine vitrine worden diverse producten verkocht. Al gaandeweg ontdekken we wat wel en niet werkt en zoeken we naar een goede manier om dit onder de aandacht te brengen. Maar nu vraag ik me af: er zullen toch vast meer bibliotheken zijn die hier iets mee doen? Vast wel, zo las ik onlangs over de READ Lifestyle van de nieuwe bibliotheek in Almere. Een zelf ontworpen collectie speciaal gericht op jongeren.

Laten we elkaar hierin opzoeken. Ik zie het al helemaal voor me in de toekomst: een aantal (pilot)locaties waarin bibliotheekpubliek van dit nieuwe aanbod kan proeven. Waar je een goede online campagne op kan loslaten gericht op jongere doelgroepen. Of misschien wel een webshop, waarbij je je bestelling gratis kunt ophalen bij de bibliotheek in jouw buurt.

Uit de documentaire ‘Ex Libris’ van Frederick Wiseman over de New York Public Library werd mij duidelijk dat deze bibliotheek zich richt op het vergroten van haar eigen inkomsten. Iets waar we in ons land ook druk mee bezig zijn. Daar zou een dergelijk idee best aan kunnen bijdragen.

Deze blog verscheen ook als gastblog bij Bibliotheekblad.